In de religieuze literatuur wordt met Ahl as-Sunnah de grote meerderheid (90%) van de islamitische gemeenschap bedoeld die de Profeet (VZMH) en de Metgezellen als hun model beschouwt. Het staat in het algemeen bekend als “sunnisme” in het kort. Deze groep wordt ook wel “Ahl as-Sunnah wal-Jama’ah” genoemd omdat zij gehecht is aan de Soennah en niet afwijkt van de geest van jama’ah (samenkomst).
De tekenen van het hebben van de geloofsbelijdenis van Ahl as-Sunnah
- Een persoon dient te geloven in de zes geloofsbeginselen, te weten het bestaan en de eenheid van God, dat Hij geen deelgenoten heeft, dat er niemand is zoals Hij, en Zijn engelen, boeken, profeten, de toestanden in het hiernamaals en dat het goede en het kwade door Allah geschapen zijn. (Deze beginselen zijn opgenomen in “Amantu”).
- Hij moet geloven dat de Koran, die het laatste boek van Allah is, Allah’s woord is.
- Een gelovige mag niet twijfelen aan zijn geloof.
- Hij moet geloven in de Profeet Mohammed (VZMH) en al zijn Metgezellen liefhebben, die de eer hadden de Profeet in leven te zien. Hij mag geen van zijn vier kaliefen, zijn Ahl al-Bayt, die zijn naaste verwanten zijn, en zijn eerbiedwaardige vrouwen bekritiseren.
- Hij mag de gelovigen die de bevelen en verboden van Allah aanvaarden, maar deze door luiheid negeren, niet als ongelovigen beschouwen.
- Hij mag de mensen die zeggen dat zij Ahl al-Qiblah zijn en geloven in Allah en Profeet Mohammed (VZMH), maar die een verkeerde geloofsbelijdenis hebben.
- Hij dient te geloven dat de Hemelvaart (Miraj) van de Profeet (VZMH) plaatsvond met zijn lichaam en geest.
- Hij dient te geloven dat de gelovigen Allah in het Paradijs zullen zien.
- Hij moet geloven dat profeten en rechtvaardige slaven van Allah zullen bemiddelen op de Dag des Oordeels.
- Hij moet geloven dat weldaden en folteringen in het graf zullen plaatsvinden in de geest en in het lichaam en dat de geesten in het graf kunnen horen wat de levenden doen en zeggen.
- Hij moet geloven dat het zenden van de beloningen van het lezen van de Koran, het geven van sadaqah, en allerlei vormen van aanbidding aan de geesten van de doden hen ten goede zou komen, hun kwelling zou verlichten of wegnemen.
AHL AS-SUNNAH
Ahl as-Soennah is de groep die gehecht is aan de Soennah van de Profeet (pboeh), de weg van zijn Metgezellen, hun religieuze weg en methode aanneemt, het eens is over het Boek en de Soennah, onenigheid en verdeeldheid vermijdt, en hun decreten laat afhangen van het Boek en de Soennah, en niet van het verstand, met betrekking tot de kwesties van onenigheid in de religie. Degenen die de Soennah van de Profeet (pboeh) volgen worden Ahl as-Soennah genoemd; degenen die zijn Metgezellen als eerlijk en rechtvaardig beschouwen en hun methoden in de godsdienst volgen worden Ahl al-Jama’ah genoemd; zij worden samen “Ahl as-Soennah wa’l- Jama’ah” genoemd.
De Islamitische gemeenschap genaamd “Ahl as-Sunnah wa’l- Jama’ah” heeft twee onderscheidende kenmerken: het volgen van de Soennah en de Jama’ah. De Soennah omvat de woorden en daden van de Profeet (VZMH) en zijn goedkeuring van daden of woorden samen met zijn ethische en menselijke houdingen. Voor onze kwestie is het echter niet van belang de soennah in deze zin af te bakenen en te bepalen welke soorten in welke mate bindend zijn. De meningsverschillen van de islamitische fiqh-geleerden over de bindendheid van de soorten Soennah in termen van fiqh en de verschillende benaderingswijzen die uit deze meningsverschillen voortvloeien, zijn allemaal verschillen die zich binnen het kader van Ahl as-Soennah hebben voorgedaan. De term “Soennah” komt in het algemeen voor als een onderscheidend kenmerk van de gemeenschappen in de zin van methode, weg en te volgen lijn. Dienovereenkomstig wordt Soennah als volgt gedefinieerd: De weg en methode die zorgt voor de vorming van het geloofssysteem en de geloofsbelijdenis van een gemeenschap (ummah) die zich rond een geloof en geloofsbelijdenis verzamelt. Mensen die het eens zijn over deze methode en het toepassen ervan werd jama’ah genoemd. (Shahristani, al-Milal wa’n-Nihal, (marginale aantekeningen van al-Fisal), I, 47) Het wordt ook in deze zin in de Koran gebruikt: “Velen waren de Levenswijzen die vóór u zijn heengegaan: reist over de aarde en ziet wat het einde was van hen die de Waarheid verwierpen.” (Aal-i-Imran, 3/137). “Gij zult in Allah’s weg geen afkeer vinden” (Fatir, 35/43). De sunnah die in dit vers wordt genoemd betekent de weg, de methode die Allah heeft bepaald bij de schepping en het beheer van het universum. Omdat dwang voor Allah niet ter discussie staat, wordt deze betekenis in het islamitische denken gegeven door het woord gewoonte.


